انتصابات؛ چالشی در مسیر توسعه

محمدرضاطاهری

در کشور ما، به‌ویژه در استان‌ها، معیارهای مذهبی، قومی، خانوادگی، طایفه‌ای، رفاقت، هم‌کلاسی‌بودن و هم‌محلی‌بودن همچنان در فرآیند انتصابات نقش پررنگی دارند. در این میان، اصل موضوع یعنی منافع عمومی و ملی، کمتر مورد توجه قرار می‌گیرد؛ این نوع نگرش، نشان‌دهنده نوعی عقب‌ماندگی فکری است.

مقامات تصمیم‌گیر از جمله وزرا و استانداران، باید در حیطه مسئولیت خود، کمیته‌ای برای شناسایی افراد شایسته، نخبه و اثرگذار در حوزه‌های مدیریتی تشکیل دهند؛ افرادی که بتوانند به‌طور واقعی در مسیر پیشرفت و بهبود امور گام بردارند.
اغلب مشاهده می‌شود که نمایندگان مجلس در موارد متعددی، برای انتصاب افراد مورد نظر خود، بر استانداران و وزرا فشار وارد می‌کنند؛ گاهی حتی با تهدید به استفاده از تریبون مجلس علیه آن‌ها. این رفتار، در شأن نماینده مجلس نیست. نمایندگانی که باید بر اجرای قانون نظارت داشته باشند، خود با این رفتار، اصل تفکیک قوا را نقض می‌کنند.

تا زمانی که این روش‌های ناسالم و مغایر با منافع ملی اصلاح نشود، نمی‌توان مهر تأییدی بر توسعه‌یافتگی کشور زد. این نگاه، مانعی جدی در مسیر پیشرفت همه‌جانبه و بهبود زندگی مردم است.

در شرایطی که شایستگی هنوز جایگاه واقعی خود را در انتصابات پیدا نکرده، نکته جالب‌تر آن است که بلافاصله پس از انتصاب افراد – بدون هیچ شناختی از عملکردشان – موجی از پیام‌های تبریک در فضای مجازی منتشر می‌شود. به‌نظر اینجانب، تبریک را باید زمانی گفت که در پایان دوران مدیریت، پس از ارائه‌ی کارنامه‌ی کاری فرد، عملکرد او به‌صورت شفاف و منصفانه مورد قضاوت قرار گیرد.

اندیشکده دانشیاران علوم انسانی (۱۳۸۲) یک موسسه خصوصی تحقیقاتی و غیرانتفاعی است که با هدف حمایت از نوآوری در علوم اجتماعی در زمینه مطالعات بین‌رشته‌ای، مقالات و یادداشت‌های تحلیلی منتشر می‌کند و با برگزاری نشست‌ها و کارگاه‌های علمی، فضایی مناسب برای تولید و تبادل نظر و ایده‌ها فراهم می‌آورد.


https://whatsapp.com/channel/0029VaxMJ7JKWEKyTUjumg0e